Επί τάπητος ο σχεδιασμός της Ελευσίνας για «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2021»

ΕΛΕΥΣΙΝΑ

Ζητήματα που αφορούν τον σχεδιασμό για την «Ελευσίνα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2021» εξετάστηκαν σε σύσκεψη στο υπουργείο Εσωτερικών, υπό τον υπουργό Πάνο Σκουρλέτη και τη συμμετοχή του αντιπεριφερειάρχη Δυτικής Αττικής, Ιωάννη Βασιλείου, του δημάρχου Ελευσίνας, Γιώργου Τσουκαλά, του αντιδημάρχου Αθανάσιου Μαυρογιάννη και της διευθύνουσας συμβούλου της ΕΛΕΥΣΙΝΑ 2021 ΑΕ, Μαρίας Φιλιππή.

Συζητήθηκαν ζητήματα που προέκυψαν κατά την πορεία υλοποίησης του σχεδιασμού, (η πρώτη φάση του οποίου θα αξιολογηθεί από την ΕΕ, τον Οκτώβριο) και η διερεύνηση των δυνατοτήτων του υπουργείου να συμβάλει στην επίλυση λειτουργικών και άλλων θεμάτων.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, έγινε διεξοδική συζήτηση για ζητήματα επαρκούς στελέχωσης της ΕΛΕΥΣΙΝΑ 2021 ΑΕ, για το καθεστώς λειτουργίας της, τη διαχείριση χορηγιών, αλλά και για τις πρωτοβουλίες του δήμου για την υποστήριξη της συνολικής προσπάθειας και την στρατηγική προσέγγιση των αναγκαίων μελλοντικών παρεμβάσεων.

Σύμφωνα με το υπουργείο, ο κ. Σκουρλέτης διαβεβαίωσε τους εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης ότι το υπουργείο θα εξετάσει όλα τα πρακτικά, διοικητικά, διαχειριστικά και λειτουργικά ζητήματα που έχουν ανακύψει, ώστε να συνδράμει τον δήμο για την αντιμετώπισή τους. Για το σκοπό αυτό, πρόκειται να ακολουθήσουν επαφές με συνεργάτες του υπουργού και υπηρεσιακούς παράγοντες, προκειμένου να απαντηθούν ερωτήματα και να συγκεκριμενοποιηθούν τυχόν αναγκαίες παρεμβάσεις.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ- ΜΠΕ

Μαρτυρίες : ''Η ζωή που περνάει και χάνεται''

Περί Ψυχολογίας...
___________________

Γράφει η Σίλια Μπαμπίτσα

(Το κείμενο επιμελήθηκε ο
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής
Γιάννης Ξηντάρας (www.xidaras.gr)

Τι να σου πω....
Για την κούραση μου (σωματική).
Για τους πόνους μου (ψυχικούς).
Για τις φοβίες μου.
Για τα λάθη μου.
Για τα άγχη μου.
Για τις αδυναμίες  μου.
Μα πάνω απ' όλα για το κενό που αισθάνομαι τόσα χρόνια μέσα μου. Κάτι μου λείπει. Δε μπορώ να το προσδιορίσω ακόμα. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αυτό (ΤΟ ΚΕΝΟ) με κάνει πολύ δυστυχισμένη.
Πάλι έχω τάσεις για φυγή. Αν δεν είχα τις φοβίες μου , ίσως είχα εξαφανιστεί. Δεν ξέρω για που. Απλά μήπως έτσι νιώσω ελεύθερη.

"Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασε η ώρα.

Δώδεκα και μισή. Πως πέρασαν τα χρόνια. "

                                                         Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ

Η ζωή περνάει και χάνεται. Τα λεπτά, οι μέρες, τα χρόνια.... Από τη μια στιγμή στην άλλη. Και 'συ μένεις εκεί. Στο ίδιο σημείο. Σαν να μην άλλαξε τίποτα. Σαν να μην πέρασε ούτε ένα λεπτό.
Εεεειι! ΞΥΠΝΑ!!! Ο χρόνος κυλάει, τρέχεις. Τι κάνεις?
Θα μείνει άπραγη, ακίνητη. Δε θα κάνεις κάτι?
Ότι κι αν έχει συμβεί, πάρε το χρόνο σου . Θρήνησε το όσο χρειαστεί. Αλλά, μετά σήκω και ζήσε. ΖΗΣΕ!!!
Εκμεταλλεύσου και το τελευταίο λεπτό, έτσι όπως εσύ θες. Και πιστεύω ότι με τον καιρό θα βρεις τη δύναμη να κλείσεις όλες σου τις πληγές.
Γίνε πρωταγωνιστής στην ταινία της ζωής σου, και όχι ένας απλός θεατής.

___________

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι  Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

περί Υγείας online: Με το Βραβείο του Διακεκριμένου Καθηγητή τιμήθηκε ο καρδιολόγος Δρ Γεώργιος Ντάγγας στο 66ο Ετήσιο Συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας που έγινε στην Ουάσιγκτον

περί Υγείας online: Με το Βραβείο του Διακεκριμένου Καθηγητή τιμήθηκε ...:     ΙΑΤΡΙΚΑ ΝΕΑ    Με το Βραβείο του Διακεκριμένου Καθηγητή  τιμήθηκε ο καρδιολόγος Δρ Γεώργιος Ντάγγας Με το Βραβείο του Διακεκ...

ΕΑΚΠ ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ αδιαφορία και ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης που με την διεύρυνση της πολιτικής των προηγούμενων, αφήνει το πυροσβεστικό προσωπικό εκτεθειμένο στους κινδύνους των επιχειρησιακών συμβάντων, την πυρασφάλεια των δασικών οικοσυστημάτων σε τραγική κατάσταση, λόγω της συνεχόμενης υποχρηματοδότησης

Αθήνα 14 Ιουλίου 2017

Δ Ε Λ Τ Ι Ο  Τ Υ Π Ο Υ

Η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο Ζευγολατιό Κορινθίας κατά την οποία τραυματίστηκαν τέσσερεις συνάδελφοι μας εκ των οποίων ο ένας δόκιμος Ανθ/γος που νοσηλεύεται στο 251-ΓΝΑ σε πολύ σοβαρή κατάσταση, καταδεικνύει την αδιαφορία και τις ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης που με την διεύρυνση της πολιτικής των προηγούμενων, αφήνει το πυροσβεστικό προσωπικό εκτεθειμένο στους κινδύνους των επιχειρησιακών συμβάντων, την πυρασφάλεια των δασικών οικοσυστημάτων σε τραγική κατάσταση, λόγω της συνεχόμενης υποχρηματοδότησης. 

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την κυβέρνηση διότι, ενώ τα προβλήματα μας απορρέουν από την πολιτικής της και έχουν άμεσες συνέπειες στους πυροσβέστες, στις οικογένειές τους και στο λαό, όχι μόνο δεν τα επιλύει ουσιαστικά άλλα υποβαθμίζει συστηματικά την πυρασφάλεια και την πυροπροστασία της χώρας μας, επιδεινώνοντάς τα.

Ο ελληνικός λαός και το προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος έχουν πληρώσει βαρύ τίμημα, με την απώλεια ανθρώπινων ζωών και μεγάλες καταστροφές στο δασικό πλούτο αλλά και σε περιουσίες. Οι συνεχείς μειώσεις στους προϋπολογισμούς (120 εκατομμύρια ευρώ και φέτος για το Π.Σ.) και η υποβάθμιση του Πυροσβεστικού Σώματος, της Δασικής Υπηρεσίας και της Πολιτικής Προστασίας, ευθύνονται για τα διαχρονικά προβλήματα που παρουσιάζονται.

Παρότι η πολιτεία υποχρεούται να αναπτύσσει μηχανισμούς και να λαμβάνει μέτρα και δράσεις που απαιτούνται, για την πρόληψη και ετοιμότητα αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών έτσι ώστε να υπάρχει άμεσος έλεγχος τους, προκλητικά δεν υλοποιεί την εφαρμογή τους αυξάνοντας τις επιπτώσεις, κάνοντας ακόμη πιο επισφαλές το εργασιακό περιβάλλον των πυροσβεστών. 

Σχεδόν ανύπαρκτος είναι ο καθαρισμός από κλαδιά, βλάστηση, εύφλεκτων υλικών κατά µήκος του οδικού δικτύου καθώς και στη ζώνη μίξης δασών – οικισμών - πόλεων και η διασπορά υδροστομίων σε μεγάλες αποστάσεις η έλλειψη απαιτουμένης παροχής νερού απ’ αυτά και σε κάποιες περιπτώσεις η παντελής έλλειψη τους κ.α., καταδεικνύουν τις ευθύνες της κυβέρνησης και το ποσό σημασία δίνει στον τομέα της πρόληψης.

Όπως έχει επισημανθεί κατ’ επανάληψη, σε πολλές πυροσβεστικές επιχειρήσεις παρατηρούνται σοβαρά εμπόδια στην προσέγγιση της πυρκαγιάς λόγω έλλειψης ή κακό-συντηρημένων αντιπυρικών ζωνών/δασικών-αγροτικών δρόμων, καταστάσεις που εκθέτουν σε σοβαρούς κινδύνους τις δυνάμεις πυρόσβεσης. 

Η προσέγγιση στο συμβάν με γεωργικό μηχάνημα λόγω του δύσβατου της περιοχής καταδεικνύει τις βαρύτατες ευθύνες της κυβέρνησης και επιβεβαιώνει ότι διαχρονικά η πυρασφάλεια της χώρας βασίζεται στην εντατικοποίηση της εργασίας των πυροσβεστών, στο φιλότιμο και την αυτοθυσία τους, βιώνοντας την αδιαφορία για την ίδια τους την ζωή και για την κατάσταση της υγείας τους. 

Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Πυροσβεστών:

· Καταγγέλλει την αδιαφορία της κυβέρνησης προς το προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος, που με την πολιτική της αφήνει εκτεθειμένο στους κινδύνους που προκαλούνται από την εντατικοποίηση της εργασίας και τις αντίξοες 

εργασιακές συνθήκες και για την μη ουσιαστική λήψη μέτρων για την μείωση του κινδύνου πρόκλησης πυρκαγιάς και προστασίας από επερχόμενη πυρκαγιά.

· Εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη της στον συνάδελφο Δόκιμο Ανθυποπυραγό και στην οικογένειά τους και ζητά την ουσιαστική στήριξη του ίδιου και της οικογένειάς του, μέχρι την πλήρη αποκατάστασή του.

· Διεκδικεί την επαρκή πυροπροστασία της χώρα μας, μέσα από την αναβάθμιση του Π.Σ. και την πλήρη κάλυψη όλων των απαραίτητων πιστώσεων που χρειάζονται για την λειτουργική του ικανότητα και τις προληπτικές παρεμβάσεις της Δασικής Υπηρεσίας. Άμεση έκδοση σχετικού Π.Δ. για την υγιεινή και ασφάλεια των πυροσβεστών στα επιχειρησιακά συμβάντα.

Για την Ε.Α.Κ.Π.
Η Εκτελεστική Γραμματεία

Σαν σήμερα, το 1985, φεύγει από τη ζωή,ένας μεγάλος ηθοποιός και πολύ αγαπημένος όλων μας, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας...

ναταλια χατζη

Η Ποίησις εντός μας.


Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΜΑΣ.......

Σαν σήμερα, το 1985, φεύγει από τη ζωή,ένας μεγάλος ηθοποιός και πολύ αγαπημένος όλων μας, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας...

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, απομονωμένος
σ' ένα διαμέρισμα στη Βάρκιζα με τη γυναίκα του Φιλιώ,
εντελώς άφωνος από δύο εγκεφαλικά,
με πείσμα έχει κόψει τον ομφάλιο λώρο με τον έξω κόσμο.
Οι κουβέντες του οι απαραίτητες, συνοδευόμενες από νοήματα.
Ναι - Όχι - Νερό. Λέξεις συντήρησης απομόνωσης και γαλήνης.

Μου έγραψε στο μπλοκάκι τρεις συγκλονιστικές λέξεις:
''γιατί σε μένα;''
Θα ξανάρθω, του είπα.
Με κοίταξε κατάματα και έγραψε στο χαρτί
''ίσως να μην ξανασυναντηθούμε''

Φεύγοντας είχα την εντύπωση, ότι ο Λάμπρος Κωνσταντάρας
δεν άντεχε βουβός, απομονωμένος από τον κόσμο.
'Ηθελε να φύγει για να τον θυμούνται όπως ήταν στη σκηνή
και να μη σχολιάζουν με θλίψη ότι είχε χάσει τη φωνή του,
την ενεργητικότητά του, έγκλειστος σε ένα σπίτι
μακριά από το θέατρο και το στούντιο.

Η εντύπωση έγινε πεποίθηση, όταν θυμήθηκα
ότι την τελευταία του γραφή στο χαρτάκι
την έσκισε με νευρικότητα σε κομματάκια.

Λίγες εβδομάδες μετά,
ο δημοφιλής καλλιτέχνης έφυγε για πάντα.
.
.

Πηγή: liberopoulos.gr - Δημήτρης Λυμπερόπουλος

«Έχω τρία παιδιά και δε χαίρομαι ούτε ένα εγγόνι»

Ελλάδα
8 Ιουνίου 2017

Ιστορίες κρίσης, ιστορίες μνημονίου,

 ιστορίες πίκρας, τραγικές αληθινές ιστορίες.

Ευτυχώς που δεν τον συνάντησα. . . 

Αλεξανδρούπολη, Ιούνιος 2017.

Ηλικιωμένος, επισκέπτεται επιχείρηση. Στο διάστημα που μεσολαβεί για να ολοκληρώσει την αγορά του, πιάνει κουβέντα με εργαζόμενο.

Ανοίγεται. Ο υπάλληλος είναι κοντά στην ηλικία του ενός γιου του.

Ο γιος του ηλικιωμένου έφυγε στο εξωτερικό. Για να βρει δουλειά, για να βρει μεροκάματο, για να πάψει να ζητάει από τον συνταξιούχο πατέρα του.

Είναι το τρίτο παιδί του παππού που φεύγει για το εξωτερικό. Είναι το τρίτο παιδί, που ο ηλικιωμένος μεγάλωσε με στερήσεις, με ξενύχτια, με μεροκάματα όπου ο ιδρώτας έτρεχε όσα πουκάμισα κι αν άλλαζε. Που μεγάλωσε με πρησμένα πόδια, για να μη λείψει τίποτα από το σπιτικό του.

Όταν μεγάλωνε τα παιδιά του, δεν υπολόγιζε τίποτα. Κι όταν πήγαν σε άλλη πόλη για σπουδές, δούλεψε ακόμη περισσότερο, για να καλύψει τα καινούργια έξοδα και να βάλει και λίγα στην άκρη. Για να επιστρέψουν στο σπίτι τους και να ανοίξουν το δικό τους σπίτι και να είναι εκεί για να τα βοηθήσει.

Να προχωρήσουν στη ζωή τους. Να φτιάξουν οικογένεια. Κι όταν τη φτιάξουν, ο παππούς να μεγαλώνει τα εγγόνια του. Γιατί έτσι είναι. Έχει μάθει, να αγαπάει δυνατά, να ζει, να δίνει, να παίρνει ένα φιλί και να κερδίζει χρόνια ζωής.

Τίποτα άλλο δεν ήθελε. Να βλέπει τα εγγόνια του να μεγαλώνουν. Να βλέπει τα παιδιά του να κρατούν τα εγγόνια του από το χέρι και να του θυμίζουν τις χαρές που έπαιρνε όταν επέστρεφε από το βαρύ μεροκάματο.

Δεν ήθελε τίποτα άλλο.

Πλέον ο ηλικιωμένος δεν έχει όνειρα. Του τα έκλεψαν. Είχε ελπίδα, είχε υπομονή.

Όταν έφυγε το πρώτο του παιδί, στεναχωρήθηκε, στο δεύτερο έκλαψε, στο τρίτο κατέρρευσε.

«Τα μεγάλωσα, τα σπούδασα, τα έχασα».

Ήταν η τελευταία κουβέντα που επέτρεψα να μου μεταφέρουν.

Δεν ήθελα να ακούσω άλλο. «Ευτυχώς που δεν τον συνάντησα» σκέφτηκα. Έφυγα από το κατάστημα. Είχα ξεχάσει και το λόγο που πήγα. Δεν θέλω να θυμάμαι.

Δεν θέλω να ξέρω, γιατί η οργή, δεν μετατρέπεται σε δημιουργία.

Δεν θέλω να ξέρω πόσοι παππούδες, δε θα έχουν τη χαρά να μεγαλώσουν τα εγγόνια τους.

Δεν ξέρω πόσοι δεν ξέρουν ότι δεν ήρθε η ελπίδα.

Γιάννης Τομαδάκης

________________

http://www.thrakinea.gr/archives/117398

A painting by Greek painter Nikos Houliaras (1940-2015)

O Kosmos / Greek - Australian Newspaper

#Greece #Painting #People #Politics #NikosHouliaras #Ελλάδα#Κοινωνία #Πολιτική 

#Ζωγραφική #ΝίκοςΧουλιαράς

A painting by Greek painter Nikos Houliaras (1940-2015).

Στην Ελλάδα του 2012… // Kώστας Καραμάρκος

Υποταγμένοι, παραιτημένοι, στοιβαγμένοι στις ουρές των δημοσίων υπηρεσιών της χώρας οι νεοέλληνες… «Χαράτσια» πληρώνουν, μεταξύ τους μαλώνουν…

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν, εγωκεντρικά, αυτοκαταστροφικά, «αδιάφορα», οι «ηγετικές» ελίτ της χώρας…

Χωρίς κληρονομιά, χωρίς δημιουργική πολιτική κατεύθυνση, χωρίς οργανωτική σπονδυλική στήλη, χωρίς υπολογίσιμα πολιτικά μεγέθη, η κοινωνική διαμαρτυρία στον τόπο μας…

Επαίτες κι άστεγοι, περιπλανώμενα σκυλιά στους δρόμους…

Αναζητώντας τη «σωτηρία» στις αναμνήσεις, στις παλιές γραφές, στους παλιούς τόπους…

Γραμμένο γύρω στα 2002 σε κάποια γειτονιά της Αθήνας το παρακάτω κείμενο…

«Ιντριγκάρει πολύ ο άγνωστος γείτονας διπλανής πολυκατοικίας, που για μήνες τώρα, συνήθως κάθε Σάββατο μεσημέρι, παίζει στο ακορντεόν του ξανά και ξανά γνωστό σοβιετικό σκοπό, που στη χώρα μας έγινε γνωστός και τραγουδήθηκε ως ο Ύμνος του ΕΑΜ.

Να 'ναι παλιός Εαμίτης, που αρνιέται να ξεχάσει τα ηρωικά χρόνια της νιότης του ο άγνωστος γείτονας; Ομογενής να 'ναι ή μετανάστης;

Κυνηγός μιας ευκαιρίας ή μιας χίμαιρας, που ποτέ δεν κτύπησε τη δική του πόρτα, θα 'ναι σίγουρα ο γείτονας...

Συνταξιούχος ή βιοπαλαιστής μιας καθημερινότητας χωρίς εκπτώσεις θα 'ναι!

Κεραμιδόγατοι της ηδονής και μόδιστροι της αφαίρεσης στη δική μας γειτονιά...

Εισοδισμός, βιοπορισμός, καιροσκοπισμός στο προσκήνιο and yet... We hang in there chief! Συνομιλώντας με τον εαυτό μας και το Σίσυφο!

Εγκαινιάζοντας κρεοπωλεία με τυριά και κρασιά σε λαϊκή γειτονιά, καλωσορίζοντας τη νέα μέρα με παιδικές φωνές σε σχολικές αυλές, ξέμπαρκα σκυλιά μας γαβγίζουν, γκαστρωμένες ανάγκες μας τσιγκλίζουν, θεαματικά τακουνάκια χωρίς αποδέκτες ώρες ώρες τα ανοίγματα της ζωής, τα ξαφνιάσματα των πληβείων...

Συμβαίνουν πολλά στη γειτονιά, πότε γεννήθηκες γιαγιά;

Με πολλά ζιγκ ζαγκ και πληροφόρηση στο περίπου η αφήγηση της γιαγιάς, μία αφήγηση για αποκριές, για Πασχαλιές και άλλες μεγάλες γιορτές, για γεμάτα φεγγάρια και άδεια στομάχια, πάντοτε σύμφωνα με όσα της έλεγε η μάνα της (...)

Με Δόμνα Σαμίου και Σίμωνα Καρά σε βινύλιο ο μουσικός επίλογος της αναζήτησης σήμερα, με τη γλυκιά ανάμνηση της Μικρασίας το τραγούδι.

"Οι μερακλήδες το 'χουνε, οι μερακλήδες το 'χουνε, οι μεραλήδες το 'χουνε, να 'ναι πάντα θλιμμένοι, να 'ναι στα χείλη γελαστοί τσαχπίνα περηβολαριά, μα στην καρδιά κλαμένοι, μα στην καρδιά κλαμένοι."...

Αναζητώντας αβάντες «σωτηρίας», εδώ και τώρα, αναζητώντας αβάντες σωτηρίας στις αναμνήσεις, στις παλιές γραφές, στους παλιούς τόπους…

Μακριά από την αυτοχειρία «εμείς»… Λαβωμένοι ναι, στραπατσαρισμένοι ναι, ΟΧΙ όμως και αυτόχειρες…

Υ.Γ. Ο πίνακας της ανάρτησης είναι του Ν. Χουλιαρά.

Πάνος Αϊβαλ